consoler

Pronúncia: kɔ̃sɔle
    verb transitiu
  1. consolar, conhortar. Consoler qqn de sa peine, consolar algú d’una pena.
  2. verb pronominal
  3. consolar-se. Se consoler avec un bon livre, consolar-se amb un bon llibre.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç