Pronúncia: kɔ̃tʀəkaʀe
-
verb transitiu
- contrarestar, oposar-se pron a.
- antigament contrariejar, contrariar. Contrecarrer son influence, contrarestar la seva influència. Contrecarrer les projets de qqn, oposar-se als projectes d’algú.
© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç