Pronúncia: kuʀɔn
-
femení
- [signe d’honneur] corona. Couronne de fleurs, corona de flors.
- [puissance royale] corona. Aspirer à la couronne, aspirar a la corona.
- [monnaie] corona.
- figuradament corona. La couronne de la gloire, la corona de la glòria.
- història i cristianisme coroneta, corona.
- couronne circulaire matemàtiques corona circular.
- couronne de Christ botànica cambronera (o arç m de tanques, o espinal m).
- couronne d’épines corona d’espines.
- couronne d’une dent anatomia corona d’una dent.
- couronne solaire astronomia corona solar.
- en couronne coronari -ària (o en cercle).
- la couronne d’épines du Christ cristianisme la corona d’espines de Jesucrist.
- triple couronne triple corona.
© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç