croûte

Pronúncia: kʀut
    femení
  1. [partie extérieure dure] crosta. Elle mange la croûte et laisse la mie, es menja la crosta i deixa la molla.
  2. [morceau de pain sec] rosegó m.
  3. [côté chair d’un cuir] escorça.
  4. medicina crosta, crostís m.
  5. figuradament [surface, extérieur] crosta, vernís m.
    1. familiarment [nourriture, vie] manduca, garrofes pl, mongetes pl. Il faut gagner sa croûte, cal guanyar-se les garrofes.
    2. despectivament [mauvais tableau] mamarratxo m, pastitx m, pasterada.
    3. [personne bornée] totxo -a, ceballot m, tros m de totxo, caparrut -uda, cabut -uda.
    4. [rétrograde] carca m f.
  6. gastronomia [pâte cuite] pasta fullada.
    • [plat] pastís m de pasta fullada.
  7. casser une (ou la) croûte familiarment fer una queixalada (o un mos).
  8. croûte au pot gastronomia sopa de pa (o de torradetes).
  9. croûte terrestre geologia crosta (o escorça) terrestre.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç