Pronúncia: kʀut
-
femení
- [partie extérieure dure] crosta. Elle mange la croûte et laisse la mie, es menja la crosta i deixa la molla.
- [morceau de pain sec] rosegó m.
- [côté chair d’un cuir] escorça.
- medicina crosta, crostís m.
-
figuradament [surface, extérieur]
crosta, vernís m.
- familiarment [nourriture, vie] manduca, garrofes pl, mongetes pl. Il faut gagner sa croûte, cal guanyar-se les garrofes.
- despectivament [mauvais tableau] mamarratxo m, pastitx m, pasterada.
- [personne bornée] totxo -a, ceballot m, tros m de totxo, caparrut -uda, cabut -uda.
- [rétrograde] carca m f.
-
gastronomia [pâte cuite]
pasta fullada.
• [plat] pastís m de pasta fullada. - casser une (ou la) croûte familiarment fer una queixalada (o un mos).
- croûte au pot gastronomia sopa de pa (o de torradetes).
- croûte terrestre geologia crosta (o escorça) terrestre.
© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç