éparpiller

Pronúncia: epaʀpije
    verb transitiu
  1. [répandre] escampar, esparpallar, espargir.
  2. figuradament malbaratar, dispersar. Éparpiller ses forces, malbaratar les forces.
  3. verb pronominal
  4. escampar-se, esparpallar-se, espargir-se.
  5. figuradament dispersar-se, papallonejar intr.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç