Pronúncia: epɔ̃ʒ
-
femení
- esponja.
- figuradament i familiarment colador m, borratxo m. C’est une éponge, és un colador.
-
zoologia
esponja.
• [tumeur] sobrecanya. - [d’un sabot de cheval] call m.
-
avoir une éponge dans le gosier (ou boire , ou être imbibé comme une éponge)
figuradament
beure com un lladre (o com un carreter, o com una esponja, o ésser un colador).
• jeter l’éponge llançar la tovallola (o tirar el barret al foc). -
passer l’éponge
passar l’esponja (o netejar amb l’esponja).
• figuradament [sur qqch] oblidar (o esborrar, o fer creu i ratlla, o començar de cap i de nou). - serviette éponge tovallola de rus (o de ris).
- tissu éponge esponja f.
© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç