feint
| feinte

Pronúncia: fɛ̃ fɛ̃t
    adjectiu
  1. fingit -ida. Émotion feinte, emoció fingida.
  2. fals -a, simulat -ada. Une porte feinte, una porta falsa.
  3. antigament fals -a, imaginari -ària.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç