foutu
| -ue

Pronúncia: futy
    adjectiu
  1. familiarment [mauvais] fotut -uda, fumut -uda.
    1. [difficile] mal parit -ida, refotut -uda. Il avait un foutu caractère, tenia un geni ben refotut.
    2. [fini, cassé, en mauvais état] fotut -uda, fumut -uda. Il est foutu, està (ben) fotut (ha begut oli).
    3. fotut -uda. C’était drôlement foutu chez eux, les coses estaven molt fotudes a casa seva.
  2. bien foutu ben fet -a (o ben parit -ida, o ben plantat -ada).
  3. mal foutu [un peu malade] fotut -uda (o fumut -uda).
  4. être foutu de faire qqch familiarment ésser capaç de (o tenir collons vulg per a) fer alguna cosa.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç