obligation

Pronúncia: ɔbligasjɔ̃
    femení
  1. obligació. Contracter une obligation, contreure una obligació. Elle s’était acquittée de ses obligations, havia satisfet (complert) les seves obligacions. Les obligations professionnelles, les obligacions professionals.
  2. comerç i mercat obligació. L’émission d’obligations par l’État, l’emissió d’obligacions per l’Estat. Souscrire une obligation, subscriure una obligació.
  3. avoir une obligation (ou de l’obligation) à qqn antigament estar en (o tenir un) deute amb algú.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç