Pronúncia: pwal
-
masculí
- pròpiament i figuradament pèl. Les poils du corps, d’une brosse, els pèls del cos, d’un raspall.
- anatomia i zoologia pèl, pelatge.
- [qualité d’une ardoise] varietat f. Une ardoise poil noir, una pissarra de varietat negra.
-
à poil
[nu]
en pèl (o conill -a).
• [à cru] a pèl. Monter à poil, muntar a pèl. - à un poil près per un pèl (o d’un pèl) [per molt poc].
-
au poil
familiarment
al pèl (o de primera, o fantàsticament bé).
Ce projet est au poil, aquest projecte va al pèl .
• interjecció al pèl (o fantàstic, o collonut pop)! - au petit (ou quart de) poil (ben) exactament (o ben bé). C’était au petit poil ce que je voulais, era exactament el que jo volia.
- avoir un poil dans la main figuradament i familiarment tenir un os a l’esquena (o tenir l’os bertran molt dret).
- brave à trois poils antigament milhomes (fanfarró, perdonavides, paio amb collons vulg) [persona valenta o que en presumeix].
- être de bon (de mauvais) poil figuradament i familiarment estar de bona (de mala) lluna.
-
dans le sens du poil
a (o al) pèl.
• figuradament de manera que agradi. -
de tout (ou tous) poil(s)
familiarment
de tota mena.
• ne pas avoir un poil sur le caillou figuradament estar més pelat -ada que una bola de billar. - ne plus avoir un poil de sec no tocar-li la roba a l’esquena (o estar amarat -ada de suor, o tenir suor freda, o estar cagat -ada de por vulg).
- pas... un poil familiarment gens ni mica (o ni gota, o gota). Je ne suis pas fanatique un poil, no soc gens ni mica (no soc gota) fanàtic.
- poil de carotte familiarment cap de panotxa.
- poils follets pèl sing moixí (o borrissol sing) [pèl suau i curt].
-
se mettre à poil
familiarment
posar-se en pèl (o esconillar-se).
- tomber sur le poil à qqn figuradament tirar-se al damunt d’algú.
- un poil un pèl. Il s’en est fallu d’un poil, ha anat d’un pèl.
© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç