pourrir

Pronúncia: puʀiʀ
    verb intransitiu
  1. podrir-se pron. Les fruits pourrissaient sur pied, la fruita es podria als arbres.
  2. [se désagréger] descompondre’s pron, fer-se pron malbé.
  3. figuradament [une situation] deteriorar-se pron, degenerar, podrir-se pron. Ils voulaient laisser pourrir la grève, volien deixar que la vaga degenerés.
  4. pourrir dans figuradament haver caigut (o consumir-se, o podrir-se, o viure sumit -ida) en. Ils pourrissaient dans l’ignorance, havien caigut (es consumien, vivien sumits) en la ignorància.
  5. verb transitiu
  6. podrir.
  7. figuradament i antigament medicina infectar, encomanar, contaminar, emmerdar vulg.
  8. figuradament [gâter, corrompre] corrompre. L’argent les avait pourris, els diners els havien corromputs .
    • [un enfant] malcriar, aviciar.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç