quatre-vingt

Pronúncia: katʀəvɛ̃
    adjectiu
  1. [cardinal, suivi d’un autre numéral] vuitanta. Sa grand-mère a quatre-vingt-trois ans, la seva àvia té vuitanta-tres anys.
  2. [ordinal] vuitanta, vuitantè -ena. Page quatre-vingt, pàgina vuitanta. Les annés quatre-vingt, els anys vuitanta.
  3. employer des mots à quatre-vingt-quinze Bèlgica regionalisme expressar-se amb mots rebuscats.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç