rimer

Pronúncia: ʀime
    verb transitiu i intransitiu
  1. literatura rimar.
  2. figuradament [aller de pair] lligar.
  3. ne rimer à rien figuradament i familiarment no treure cap a res (o no tenir solta ni volta).



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç