balançader

    nòm m
  1. Cagira damb pautes acabades en arcs que se pòt botjar entà deuant e entà darrèr.
  2. Sèti o cagiron que penge de dues còrdes o cadies estacades en ua barra e que servís entà anar entà deuant e entà darrèr. Sin.: crossader.

    3. Català: 1. balancí; 2. gronxador


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.