crac

    nòm m
  1. Onomatopèia qu’imite eth tapatge que hè quauqua causa que se trinque.
  2. Situacion deth comerciant o deth fabricant qu’a deishat de hèr es sòns pagaments.

    3. Català: 1. crac, crec; 2. crac, fallida f, bancarrota f


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.