garron

    nòm m
  1. Estrem dera pauta des caps de bestiar, per a on se pengen dempús de mòrti.
  2. Gancho que quede ath talhar ua branca laterau d’un arbe.
  3. Es costats deth còs uman entre era centura e es anques.
  4. Uas dera part nauta des cueishes.

    5. Català: 1. garró; 2. ganxo; 3. malucs; 4. os del maluc


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.