resson

    nòm f
  1. Repeticion d’un son a causa dera reflexion des ones sonores.
  2. Son debil e confús.
  3. Eth que repetís çò que ditz un aute.
  4. En poesia, repeticion dera part dera paraula finau d’un vèrs.

    5. Català: 1. ressò, ressonància f; 2. ressò; 3. ressò; 4. eco


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.