ric, -a

    nòm adj m f
  1. Qu’a fòrça sòs e fòrça bens.
  2. Qu’a abondor o ua grana quantitat d’ua causa.

    3. Català: ric -a


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.