shivau

    nòm m
  1. Mamifèr erbivòr de mida grana e extremitats longues damb eth còth e era coa damb peus longui; s’utilize entà montar o coma animau de trabalh. Sin.: cavalh.
  2. Carta deth jòc de cartes que pòrte eth numèro 11 e a coma imatge un òme montat en un shivau.
  3. Pèça deth jòc des escacs que represente er animau. Var.: chivau. Existís ua forma antica qu’encara en viua en Gasconha, cauath.

    4. Català: 1. cavall euga; 2. cavall; 3. cavall


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.