Es mostren 58041 resultats

connivencia

connivencia

 

connivente

connivente

 

connotación

connotación

 

connotado
-da

connotado
-da

 

connotar

connotar

 

connubio

connubio

 

coño

coño

 

cono


<title type="display">cono</title>

    masculí
  1. botànica con.
  2. geometria con. Cono recto, oblicuo, con recte, oblic.
  3. cono de sombra astronomia con d'ombra.
  4. cono truncado con truncat.

cono

 

conocedor
-ra

conocedor
-ra

 

conocer


<title type="display">conocer</title>

    [Se conjuga como: envejecer] verb transitiu
  1. conèixer. Conoce todas las calles de Barcelona, coneix tots els carrers de Barcelona.
  2. [saber] conèixer, saber. Conoce muy bien su oficio, coneix molt bé el seu ofici.
  3. [distinguir] conèixer, reconèixer. Conocer el grano entre la paja, conèixer el gra entre la palla.
  4. dret conèixer intr. Los tribunales militares no tienen competencia para conocer las causas civiles, els tribunals militars no tenen competència per a conèixer de les causes civils.
  5. [reconocer, confesar] reconèixer.
  6. conocer bien el percal (o el paño, o el asunto) figuradament i familiarment conèixer el marro (o la flaca, o el llautó), saber quin pa hi donen.
  7. dar a conocer fer conèixer, donar a conèixer.
  8. darse a conocer donar-se a conèixer.
  9. el que no te conozca te compre figuradament i familiarment qui no et coneix que et compri.
  10. verb intransitiu
  11. dret conèixer, entendre. Conocer en (o de) un pleito, una causa, conèixer d'un plet, d'una causa.
  12. verb pronominal
  13. conèixer-se. No nos conocemos, no ens coneixem.
  14. [notarse] veure's, notar-se. Se le conocía la satisfacción en la cara, se li veia la satisfacció a la cara.
  15. veure's, ésser coneixedor. Se conoce que estuvo enfermo, es veu (o és coneixedor) que va estar malalt.

conocer