Es mostren 58041 resultats

tronador
-ra

tronador
-ra

 

tronante

 

tronar


<title type="display">tronar</title>

    [Se conjuga como: acordar] verb impersonal
  1. tronar.
  2. verb intransitiu
  3. figuradament retronar. Truenan los cañones, retronen els canons.
  4. poc freqüent arruïnar-se pron.
  5. [despotricar] malparlar, dir fàstics.
  6. [jurar, maldecir] renegar, blasfemar.
  7. está que truena figuradament i familiarment està que bufa.
  8. por lo que pueda tronar figuradament i familiarment per si de cas, per un cas.

tronar

 

troncal

troncal

 

troncar

troncar

 

tronchar


<title type="display">tronchar</title>

    verb transitiu
  1. [romper] partir, trencar.
  2. [madera] estellar.
  3. [ilusiones, esperanzas] frustrar, truncar.
  4. figuradament [cansar] rebentar, capolar, baldar.
  5. verb pronominal
  6. partir-se, trencar-se.
  7. figuradament i familiarment [de risa] rebentar-se, partir-se.

tronchar

 

troncho

troncho

 

tronchudo
-da

tronchudo
-da

 

tronco


<title type="display">tronco</title>

    masculí
  1. [de un árbol, del hombre] tronc.
  2. [origen de una familia] tronc.
  3. geometria tronc. Tronco de pirámide, tronc de piràmide.
  4. [par de mulas, de caballos] tronc.
  5. gastronomia [pastel] búlgar.
  6. dormir como un tronco (o estar hecho un tronco) figuradament i familiarment dormir com un tronc (o com un soc).

tronco

 

troncocónico
-ca

troncocónico
-ca