Es mostren 49274 resultats

desmagnetitzar

desmagnetitzar

 

desmai

desmai

 

desmaiar


<title type="display">desmaiar</title>

    verb intransitiu
  1. verzagen.
  2. nachlassen, erlahmen.
  3. verb reflexiu
  4. ohnmächtig werden, in Ohnmacht fallen.
  5. estava a punt de desmaiar-se de gana mir wurde schlecht vor Hunger.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

desmaiar

 

desmaiat
-ada

desmaiat
-ada

 

desmallar


<title type="display">desmallar</title>

    verb transitiu
  1. [Netz, Maschenwerk] aufknüpfen, aufziehen.
  2. [Fisch] aus dem Netz nehmen.
  3. figuradament i antigament disgregar.
  4. verb reflexiu
  5. la xarxa s'ha desmallat das Netz ist aufgerissen.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

desmallar

 

desmamar

desmamar

 

desmanar

desmanar

 

desmanegament

desmanegament

 

desmanegar


<title type="display">desmanegar</title>

    verb transitiu
  1. [einem Gerät] den Stiel (bzw den Griff) abnehmen.
  2. kaputt-machen, -kriegen.
  3. figuradament durcheinander bringen, in Unordnung bringen.
  4. verb reflexiu
  5. l'aixada s'ha desmanegat dem Spaten ist der Stiel abgegangen.
  6. figuradament desmanegar-se per obtenir (una cosa) sich abrackern, um etwas zu erreichen.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

desmanegar

 

desmanegat
-ada

desmanegat
-ada