Es mostren 48356 resultats

contraction


<title type="display">contraction</title>

Pronúncia: kɔ̃tʀaksjɔ̃
    femení
  1. pròpiament gramàtica i biologia contracció.
  2. plural
  3. medicina contraccions.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

contraction

 

contractualiser

contractualiser

 

contractuel
-elle


<title type="display">contractuel</title>

Pronúncia: kɔ̃tʀaktɥɛl
    adjectiu
  1. dret contractual.
  2. agent contractuel auxiliar.
  3. masculí i femení
  4. auxiliar contractual.
  5. vigilant d’aparcament.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

contractuel
-elle

 

contracture

contracture

 

contradicteur

contradicteur

 

contradiction


<title type="display">contradiction</title>

Pronúncia: kɔ̃tʀadiksjɔ̃
    femení
  1. [action de contredire] contradicció, contesta, rèplica, oposició.
  2. [incompatibilité, absurdité] contradicció. Ton travail est plein de contradictions, el teu treball és ple de contradiccions.
  3. esprit de contradiction esperit de contradicció.
  4. principe de contradiction principi de contradicció.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

contradiction

 

contradictoire


<title type="display">contradictoire</title>

Pronúncia: kɔ̃tʀadiktwaʀ
    adjectiu
  1. contradictori -òria.
  2. masculí
  3. lingüística antònim, proposició f contradictòria.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

contradictoire

 

contraignable

contraignable

 

contraignant
-ante


<title type="display">contraignant</title>

Pronúncia: kɔ̃tʀɛɲɑ̃-ɑ̃t
    adjectiu
  1. pesat -ada, molest -a. Une obligation contraignante, una obligació pesada.
  2. que lliga, que esclavitza.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

contraignant
-ante

 

contraindre


<title type="display">contraindre</title>

Pronúncia: kɔ̃tʀɛ̃dʀ
    verb transitiu
  1. obligar, forçar, constrènyer infr, coercir infr. Il a été contraint d’accepter, el van obligar a acceptar.
  2. condemnar, reduir, constrènyer infr. Contraindre qqn au silence, condemnar algú al silenci.
  3. dret constrènyer.
  4. antigament i literàriament contenir, reprimir, sufocar. Contraindre ses émotions, contenir les emocions.
  5. verb pronominal
  6. contenir-se, controlar-se, dominar-se.
  7. obligar-se, forçar-se. Se contraindre à faire qqch, obligar-se a fer alguna cosa.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

contraindre