Es mostren 48356 resultats

accommodement

accommodement

 

accommoder


<title type="display">accommoder</title>

Pronúncia: akɔmɔde
    verb transitiu
  1. acomodar, adaptar.
  2. [un mets] acomodar, arranjar, preparar, amanir.
  3. verb pronominal
  4. acomodar-se, adaptar-se, avenir-se, arranjar-se.
  5. anatomia acomodar-se.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

accommoder

 

accomodant
-ante

accomodant
-ante

 

accomodat

accomodat

 

accomodateur
-trice

accomodateur
-trice

 

accompagnateur
-trice

accompagnateur
-trice

 

accompagnement

accompagnement

 

accompagner


<title type="display">accompagner</title>

Pronúncia: akɔ̃paɲe
    verb transitiu
  1. acompanyar.
  2. música acompanyar.
  3. verb pronominal
  4. acompanyar-se, anar acompanyat -ada.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

accompagner

 

accompli
-ie


<title type="display">accompli</title>

Pronúncia: akɔ̃pli
    adjectiu
  1. acomplert -a, complert -a, complit -ida. La satisfaction du devoir accompli, la satisfacció del deure complert.
  2. [parfait] perfecte -a, immillorable, incomparable, ideal. Une épouse accomplie, una esposa ideal. Un homme accompli, un home perfecte (com cal).
  3. [terminé] complit -ida, sencer -a. Dix années accomplies, deu anys complits (sencers).
  4. le fait accompli el fet complert (o consumat), o els fets pl consumats. Ils ont été mis devant le fait accompli, els han posat davant els fets consumats.
  5. masculí
  6. gramàtica acomplert.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

accompli
-ie

 

accomplir


<title type="display">accomplir</title>

Pronúncia: akɔ̃pliʀ
    verb transitiu
  1. acomplir, complir. Il avait accompli sa mission, havia acomplert la seva missió.
  2. [remplir] complir. Elle a accompli son vœu, ha complert el seu desig.
  3. [effectuer] realitzar, dur a terme, portar a terme, efectuar lit, executar lit. Il était résolu à accomplir ce qu’il avait projeté, estava decidit a realitzar allò que havia projectat.
  4. verb pronominal
  5. [avoir lieu] realitzar-se, acomplir-se, esdevenir-se.
  6. [se réaliser] realitzar-se. Il s’accomplissait dans le travail, es realitzava en la feina.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

accomplir