Es mostren 594846 resultats

compromis

compromis

compromís

<title type="display">compromís </title>

Body
    nòm m
  1. Obligacion o responsabilitat de hèr ua causa.
  2. Situacion dificila o complicada.

  3. Català: compromís


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.

compromís

compromís


<title type="display">compromís</title>

    masculí
  1. [obligació] compromiso.
  2. [situació crítica] compromiso, apuro.
  3. [engatjament] compromiso.
  4. dret compromiso.
  5. compromís de casament compromiso matrimonial.
  6. compromís verbal (o de paraula) compromiso verbal.
  7. posar algú en un compromís poner a alguien en un compromiso.
  8. sense compromís sin compromiso.
  9. treure d'un compromís sacar de un apuro.
  10. trobar-se (o veure's) en un compromís encontrarse en un apuro.

compromís

compromís

<title type="display">compromís</title>

masculí dr compromesso, transazione f. || [pacte] compromesso, patto, accordo. || [obligació] impegno, obbligo. No m'esperis a sopar perquè tinc un compromís, non mi aspettare a cena perche ho un impegno. || [situació crítica] difficoltà f, imbarazzo. || [engatjament] vincolo, obbligo. || compromís de casament promessa di matrimonio. || compromís verbal (o de paraula) accordo verbale. || posar algú en un compromís mettere in imbarazzo (o in difficoltà) qualcuno. || sense compromís senza impegno. || treure d'un compromís togliere da un impaccio (o dai guai, o dalle difficoltà). || trobar-se (o veure's) en un compromís essere (o trovarsi) in imbarazzo (o in difficoltà).

compromís

compromís

<title type="display">compromís</title>

    nom masculí
  1. Una persona té un compromís quan s'ha compromès a fer una cosa: ha d'assistir a un acte, ha de sopar amb algú, etc.
  2. Un compromís és una situació difícil i complicada. Una persona es pot trobar en un compromís si vol dir la veritat i no vol acusar un amic.

compromís

compromís


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">compromís</title>

Accessory
Etimologia: del ll. compromissum, íd. 1a font: 1803, DEst.
Body
    masculí
  1. dret processal civil
    1. Contracte especial formalitzat en escriptura pública segons el qual dues persones o més estipulen que una determinada controvèrsia existent entre elles sigui resolta per tercers, designats voluntàriament per aquelles, amb l’acord d’acatar-ne la decisió.
    2. Escriptura o acta en la qual consta el contracte esmentat.
    3. per extensió Resolució d’un litigi per arbitratge; transacció.
  2. dret Delegació que, a fi de proveir determinats càrrecs civils o eclesiàstics, fan els electors en un o més d’ells per tal que designin qui ha d’ésser nomenat.
  3. Obligació contreta per una promesa, una paraula donada, un benefici acceptat, etc. Avui no m’espereu perquè tinc un compromís. Cal un compromís social per a la conservació de la biodiversitat.
  4. Situació crítica. Ja veig que t’he posat en un compromís.
  5. persona de compromís Persona que pot comprometre o pot ésser compromesa si no és tractada com cal.

compromís

compromís


<title type="display">compromís</title>

Pronúncia: kumpɾumís
    masculí
  1. dret [convinença, contracte] compromis.
  2. [situació crítica] difficulté f, embarras. Posar algú en un compromís, mettre quelqu'un dans l'embarras (au pied du mur).
  3. [engatjament] engagement.
    • [cita] rendez-vous.
  4. compromís de casament promesse de mariage.
  5. compromís verbal (de paraula) engagement verbal.
  6. sense compromís sans engagement.
  7. treure d'un compromís tirer d'affaire (tirer d'embarras).
  8. trobar-se (veure's) en un compromís être dans l'embarras (avoir des difficultés).

compromís

compromisario
-ria

compromisario
-ria

compromise


<title type="display">compromise</title>

Pronúncia: ˈkɒmprəmaɪz
    noun
  1. transigència.
  2. avinença.
  3. (solució de) compromís.
  4. [midway point] terme mitjà.
  5. to reach a compromise arribar a una solució de compromís.
  6. transitive verb
  7. [person] comprometre.
  8. [thing] posar en perill.
  9. intransitive verb
  10. transigir, cedir per arribar a un acord.
  11. to compromise with transigir amb, avenir-se amb.



  12. FALSOS AMICS!

    I didn’t want to go to York and she didn’t want to go to Edinburgh, so we compromised and went to Durham. Jo no volia anar a York i ella no volia anar a Edimburg, al final vam cedir tots dos i vam anar a Durham.

compromise

compromising

compromising