Es mostren 594828 resultats

conducir


<title type="display">conducir</title>

    VERB MODEL
    verb transitiu
  1. conduir.
  2. verb intransitiu
  3. conduir. Aprender a conducir, aprendre de conduir.
  4. [convenir] convenir, ésser apropiat.
  5. ¡a qué conduce! a què treu cap?
  6. no conducir a nada (o a ninguna parte) no treure cap a res.
  7. verb pronominal
  8. [portarse] captenir-se, portar-se, conduir-se.
  9. [abonarse] aconductar-se, aconduir-se, conduir-se.

conducir

conducive

conducive

conduct


<title type="display">conduct</title>

Pronúncia: ˈkɒndʌkt
    noun
  1. conducta, comportament.
  2. [of business] direcció.
  3. transitive verb
  4. also Physics conduir.
  5. [business, negotiation, campaign] portar, dirigir.
  6. [one’s case] presentar.
  7. [orchestra] dirigir.
  8. to conduct a correspondence with tenir correspondència amb.
  9. we were conducted through a passage ens van portar per un corredor.
  10. we were conducted round by Lord X Lord X ens va fer de guia.
  11. substance that conducts heat substància conductora de la calor.
  12. intransitive verb
  13. Music dirigir l'orquestra.
  14. reflexive verb
  15. to conduct oneself comportar-se, portar-se bé.

conduct

conducta

<title type="display">conducta </title>

Body
    nòm f Manèra d’actuar d’ua persona.

    Català: conducta, comportament m, capteniment m


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.

conducta

conducta


<title type="display">conducta</title>

    femení
  1. [manera de comportarse] conducta, comportament. Su conducta ha sido imperdonable, la seva conducta ha estat imperdonable.
  2. poc freqüent [iguala] conducta.
  3. poc freqüent [conducción] conducció, tragí m, transport m.
  4. poc freqüent [transporte de monedas] tragí m, traginada.
  5. poc freqüent [moneda] moneda traginada.

conducta

conducta


<title type="display">conducta</title>

comportament
capteniment (≠ captinença)
procedir (verb substantivat). El seu procedir fou netament blasmable.
Compareu: actitud, tàctica, accions


© Manuel Franquesa

conducta

conducta

conducta

conducta

<title type="display">conducta</title>

femení [comportament] condotta, comportamento m, contegno m. || [contracte] condotta medica. || rimunerazione del medico condotto. || de conducta retto -a, probo -a, integro -a.

conducta

conducta


<title type="display">conducta</title>

Pronúncia: kundúktə
    femení
  1. [d’una persona] conduct, behaviour.
  2. mala conducta misconduct, misbehaviour.
  3. canviar de conducta to mend one’s ways.
  4. [quantitat donada al metge a canvi dels seus serveis] charge, fee.

conducta

conducta


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">conducta</title>

Accessory
Homòfon: conducte
Etimologia: del ll. conducta ‘conduïda’, part. passat fem. susbtantivat de conducĕre ‘conduir’ 1a font: 1499
Body
    femení
    1. Manera de conduir-se; comportament.
    2. de conducta Íntegre, recte. És un home de conducta.
    1. Contracte per a aconductar o aconductar-se.
    2. Quantitat pagada per a estar aconductat.
  1. conducta animal zoologia Etologia.

conducta