Es mostren 594846 resultats

conducta


<title type="display">conducta</title>

comportament
capteniment (≠ captinença)
procedir (verb substantivat). El seu procedir fou netament blasmable.
Compareu: actitud, tàctica, accions


© Manuel Franquesa

conducta

conducta

conducta

conducta

<title type="display">conducta</title>

femení [comportament] condotta, comportamento m, contegno m. || [contracte] condotta medica. || rimunerazione del medico condotto. || de conducta retto -a, probo -a, integro -a.

conducta

conducta


<title type="display">conducta</title>

Pronúncia: kundúktə
    femení
  1. [d’una persona] conduct, behaviour.
  2. mala conducta misconduct, misbehaviour.
  3. canviar de conducta to mend one’s ways.
  4. [quantitat donada al metge a canvi dels seus serveis] charge, fee.

conducta

conducta


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">conducta</title>

Accessory
Homòfon: conducte
Etimologia: del ll. conducta ‘conduïda’, part. passat fem. susbtantivat de conducĕre ‘conduir’ 1a font: 1499
Body
    femení
    1. Manera de conduir-se; comportament.
    2. de conducta Íntegre, recte. És un home de conducta.
    1. Contracte per a aconductar o aconductar-se.
    2. Quantitat pagada per a estar aconductat.
  1. conducta animal zoologia Etologia.

conducta

conducta

conducta

conducta

conducta

conducta

conducta

conductance

conductance

conductance

conductance