Es mostren 594828 resultats

conduïdor
-a

conduïdor
-a

conduïdor
-a

conduïdor

    masculí i femení
  1. [guia, capitost] conductor -ra, caudillo m.
  2. [d'un partit polític] jefe de filas, líder.

conduïdor
-a

conduïment

conduïment

conduïr

<title type="display">conduïr </title>

Body
    v tr
  1. Amiar o dirigir un veïcul automobil. Sin.: condusir.
  2. Dirigir un negòci o era accion d’un grop de persones.

  3. Català: 1. conduir; 2. dirigir, regir


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.

conduïr

conduir


<title type="display">conduir</title>

  1. v. tr.
    menar. Mena els bous a pasturar. Qui menava el carro?
    emmenar, conduir amb si d'un lloc a un altre.
    portar
    dur
    acompanyar
    guiar
    capitanejar
    governar. El mariner que governava la nau. Per ext.: Governar un vehicle, un aeroplà.
    pilotar, conduir una nau, un aeroplà.
    passejar. Passejar el gos.
    dirigir
  2. (l'aigua, un gas, un líquid qualsevol)
    acanonar
    acanalar
    transmetre, conduir, deixar passar a través seu. El coure transmet l'electricitat.
    portar. Aquest rec porta l'aigua a l'hort.
  3. v. intr. (un camí, carrer, etc., conduir a un lloc)
    menar. Aquest camí mena al riu.
    dreçar. Aquest senderó dreça a la font.
    anar. Aquest carrer va al parc zoològic.
  4. dirigir.
  5. v. pron. → obrar.



© Manuel Franquesa

conduir

conduir


<title type="display">conduir</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. conduir
    1. GERUNDI

    2. conduint
    1. PARTICIPI

    2. conduït
    3. conduïda
    4. conduïts
    5. conduïdes
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. condueixo
      3. condueixes
      4. condueix
      5. conduïm
      6. conduïu
      7. condueixen
      1. IMPERFET

      2. conduïa
      3. conduïes
      4. conduïa
      5. conduíem
      6. conduíeu
      7. conduïen
      1. PASSAT

      2. conduí
      3. conduïres
      4. conduí
      5. conduírem
      6. conduíreu
      7. conduïren
      1. FUTUR

      2. conduiré
      3. conduiràs
      4. conduirà
      5. conduirem
      6. conduireu
      7. conduiran
      1. CONDICIONAL

      2. conduiria
      3. conduiries
      4. conduiria
      5. conduiríem
      6. conduiríeu
      7. conduirien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. condueixi
      3. condueixis
      4. condueixi
      5. conduïm
      6. conduïu
      7. condueixin
      1. IMPERFET

      2. conduís
      3. conduïssis
      4. conduís
      5. conduíssim
      6. conduíssiu
      7. conduïssin
    1. IMPERATIU

    2. condueix
    3. condueixi
    4. conduïm
    5. conduïu
    6. condueixin

conduir

conduir


<title type="display">conduir</title>

    verb transitiu
  1. conducir. Conduir una multitud, conducir a una multitud.
  2. [un vehicle] conducir.
  3. usat absolutament conducir. Saber conduir, saber conducir.
  4. [aconductar] ajustar una iguala con.
  5. verb pronominal
  6. [captenir-se] conducirse, comportarse.

conduir

conduir

<title type="display">conduir</title>

verb transitiu condurre, trasportare. Conduir l'aigua, condurre l'acqua. || [una multitud] condurre, guidare, dirigere. || [la calor, l'electricitat] condurre, portare, trasmettere. || [un vehicle] guidare, condurre, pilotare. | usat absolutament guidare.

verb pronominal comportarsi.

conduir

conduir


<title type="display">conduir</title>

Pronúncia: kunduí
    verb transitiu
  1. [líquid, etc.] to convey, take pass.
  2. [càrrega, etc.] to take, transport, convey.
  3. els cables condueixen l’electricitat the cables carry the electricity.
  4. automòbil, automobilisme [cotxe] to drive, steer.
  5. [bicicleta, carro] to ride.
  6. [persona, detingut, etc.] to take, lead (a to).
  7. to guide, conduct (a to).
  8. [orquestra] to conduct.
  9. comerç i mercat to direct, manage, conduct.
  10. verb intransitiu
  11. automòbil, automobilisme to drive.
  12. conduir a la dreta to drive on the right.
  13. això no ens condueix enlloc this is getting us nowhere.

conduir

conduir

<title type="display">conduir</title>

    [! Conjugació: algunes formes s'escriuen amb dièresi]
    verb
  1. Portar una cosa o una persona d'un lloc a un altre vigilant-la. Quan hi ha un accident, les ambulàncies condueixen els ferits a l'hospital.
  2. Fer anar un cotxe o un altre vehicle. Hi ha persones que condueixen molt bé.
  3. Portar a un lloc determinat. Es diu, per exemple, que una carretera condueix a Girona.
  4. Fer passar, deixar passar a través seu. Els metalls condueixen l'electricitat, la deixen passar.
  5. Diem també que un director condueix una orquestra o que un general va conduir l'exèrcit a la victòria.

conduir