Es mostren 594828 resultats

confirmar


<title type="display">confirmar</title>

Pronúncia: kumfirmá
    verb transitiu
  1. també història eclesiàstica to confirm.
  2. to corroborate.
  3. to endorse, bear out, prove.
  4. l’excepció confirma la regla the exception proves the rule.
  5. confirmar algú (de \ com a) to confirm someone as.

confirmar

confirmar

<title type="display">confirmar</title>

verb transitiu [refermar] confermare, ribadire. || [mantenir] confermare, riconfermare. M'han confirmat en el meu càrrec, mi hanno confermato nella carica. || [corroborar] confermare, corroborare. || [verificar] comprovare, confermare, dimostrare. || crist cresimare. || fig [bufetejar] schiaffeggiare.

verb pronominal confermarsi, consolidarsi, raffermarsi. || [un rumor] essere confermato -a.

confirmar

confirmar

<title type="display">confirmar</title>

    verb
  1. Fer que una cosa sigui més ferma, més segura. L'arribada d'uns homes a la Lluna va confirmar la creença que en aquest astre no hi ha habitants.
  2. Comprovar que una cosa és certa, assegurar-nos que és com ens pensàvem. Es pot confirmar una notícia o la reserva d'un hotel.
  3. En el catolicisme, celebrar un sagrament que fa més ferma la fe de les persones batejades.
confirmació

confirmar

confirmar


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">confirmar</title>

Accessory
Etimologia: del ll. confirmare, íd. 1a font: s. XV
Body
    verb
  1. transitiu Refermar, fer encara més ferm, més segur, corroborar. Les teves paraules em confirmen en la meva opinió.
  2. pronominal Refermar-se. Ho he dit i m’hi confirmo.
  3. transitiu Mantenir (una decisió, algú en un càrrec, etc.). Confirmar un tribunal una sentència. L’han confirmat en el càrrec de governador.
  4. transitiu Fer vàlid per un assentiment formal, per una sanció necessària, ratificar. Confirmar la comanda feta pel representant. Confirmar el nomenament d’un funcionari.
    1. transitiu Donar nova o definitiva seguretat de la certesa d’una cosa, corroborar. Els fets confirmen la seva hipòtesi. Confirmar un rumor, una notícia.
    2. pronominal El rumor, que encara era viu, es confirmà.
  5. transitiu Verificar, comprovar. Ha confirmat que tenies raó.
  6. transitiu
    1. cristianisme Administrar (a algú) el sagrament de la confirmació.
    2. irònicament i per analogia Bufetejar.

confirmar

confirmar


<title type="display">confirmar</title>

Pronúncia: kumfirmá
    verb transitiu
  1. [fer vàlid] confirmer. Confirmar una comanda, una notícia, confirmer une commande, une nouvelle.
  2. [mantenir] confirmer. Confirmar algú en el seu càrrec, confirmer quelqu'un à son poste.
  3. [refermar] confirmer. Això em confirma en la meva opinió, cela me confirme dans mon opinion.
  4. [verificar] confirmer. Puc confirmar que tenen raó, je puis confirmer qu'ils ont raison.
  5. cristianisme confirmer.
    figuradament i familiarment [bufetejar] gifler, confirmer.
  6. verb pronominal
  7. [refermar-se] confirmer tr. Ho he dit i m'hi confirmo, je l'ai dit et je le confirme.
  8. [un rumor, una hipòtesi] se confirmer.

confirmar

confirmatif
-ive

confirmatif
-ive

confirmation

confirmation

confirmation

confirmation

confirmatiu
-iva

confirmatiu
-iva

confirmatiu

confirmatiu