Es mostren 594841 resultats

coronamiento

coronamiento

coronar


<title type="display">coronar</title>

    verb transitiu també figuradament
  1. krönen.
  2. bekränzen.
  3. especialment arquitectura bekrönen.
  4. [Baum, Strauch] beschneiden, kappen, stutzen.
  5. verb reflexiu
  6. coronar-se de glòria sich mit Ruhm bedecken.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

coronar

coronar

<title type="display">coronar</title>

verb transitiu [posar una corona] incoronare, cingere la corona, coronare letter. || [de flors] coronare, cingere di corona (o di ghirlanda). || [completar] coronare, concludere, portare a compimento, compiere, realizzare. || [formar una corona al voltant] coronare, cingere, circondare. Les muntanyes coronen la regió, le montagne coronano la regione. || agr potare. || fig coronare, riempire, coprire. Això el corona de glòria, questo lo riempie (o copre) di glòria.

verb intransitiu spuntare [la testa del feto].

verb pronominal [de glòria] coprirsi, riempirsi.

coronar

coronar

coronar

coronar


<title type="display">coronar</title>

Pronúncia: kuɾuná
    verb transitiu
  1. to crown.
  2. coronar rei to crown king.
  3. [edifici, etc.] to crown (de with)
  4. to top, cap.
  5. figuradament to crown.
  6. to complete, round off.
  7. l’empresa fou coronada d’un èxit complet the enterprise was crowned with complete success.
  8. [arbre] to prune.
  9. to lop, cut the top of.
  10. to pollard.
  11. verb intransitiu
  12. to come out head first at birth.

coronar

coronar

<title type="display">coronar </title>

Body
    v tr
  1. Méter ua corona en cap, especiaument entà balhar a ua persona era dignitat de rei o reina.
  2. Completar ua causa, arribar en punt mès naut o mès interessant.

  3. Català: 1. coronar; 2. culminar, coronar


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.

coronar

coronar

coronar

    verb transitiu
  1. [posar una corona] coronar.
  2. [completar] coronar.
  3. coronar. Els merlets que coronen la torre, las almenas que coronan la torre.
  4. agricultura [esporgar] podar.
  5. verb intransitiu
  6. [el fetus] coronarse pron, coronar.

coronar

coronar


<title type="display">coronar</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. coronar
    1. GERUNDI

    2. coronant
    1. PARTICIPI

    2. coronat
    3. coronada
    4. coronats
    5. coronades
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. corono
      3. corones
      4. corona
      5. coronem
      6. coroneu
      7. coronen
      1. IMPERFET

      2. coronava
      3. coronaves
      4. coronava
      5. coronàvem
      6. coronàveu
      7. coronaven
      1. PASSAT

      2. coroní
      3. coronares
      4. coronà
      5. coronàrem
      6. coronàreu
      7. coronaren
      1. FUTUR

      2. coronaré
      3. coronaràs
      4. coronarà
      5. coronarem
      6. coronareu
      7. coronaran
      1. CONDICIONAL

      2. coronaria
      3. coronaries
      4. coronaria
      5. coronaríem
      6. coronaríeu
      7. coronarien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. coroni
      3. coronis
      4. coroni
      5. coronem
      6. coroneu
      7. coronin
      1. IMPERFET

      2. coronés
      3. coronessis
      4. coronés
      5. coronéssim
      6. coronéssiu
      7. coronessin
    1. IMPERATIU

    2. corona
    3. coroni
    4. coronem
    5. coroneu
    6. coronin

coronar

coronar


<title type="display">coronar</title>

    verb transitiu
  1. [poner una corona] coronar.
  2. [en el juego de damas] fer dama.
  3. figuradament [acabar] coronar.
  4. figuradament [recompensar] coronar.
  5. verb intransitiu
  6. medicina [un feto] coronar.
  7. verb pronominal
  8. medicina [un feto] coronar-se.

coronar

coronar


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">coronar</title>

Accessory
Etimologia: del ll. coronare, íd. 1a font: c. 1200, Hom.
Body
    verb
    1. transitiu Posar una corona (a algú), especialment com a insígnia de dignitat sobirana; investir de la dignitat sobirana. Coronar el vencedor. Jesucrist, coronat d’espines. Coronar rei o emperador algú. Anaven amb mantells blancs, coronades de flors.
    2. transitiu figuradament Coronar la virtut. Això el corona de glòria.
    3. pronominal figuradament Coronar-se algú de glòria.
    1. transitiu Formar com una corona tot al voltant d’alguna cosa, adornar-ne la part superior. Tot de turons boscats coronen la vall. Els merlets que coronen la torre.
    2. intransitiu per analogia medicina Començar a treure el cap el fetus en el moment del part. El nen ja coronava i la llevadora encara no havia arribat.
    3. coronar una posició tàctica Ocupar un cert objectiu.
  1. transitiu figuradament
    1. Completar, portar a perfecció. El fi corona l’obra.
    2. fusteria Repolir els contorns i les parts fusterejades per tal de completar una obra de fusteria.
  2. transitiu agricultura Podar tot el brancam (d’un arbre).
  3. pronominal mecànica Trencar-se les dents d’un engranatge.

coronar