<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">cuitor</title> Accessory Partició sil·làbica: cui_tor Etimologia: del ll. td. coctorium, nom d’un atuell per a coure 1a font: 1575, DPou. Body adjectiu De bon coure. Llegum cuitor. pedologia Dit de la terra o dels sòls equilibrats i eutròfics, molt productius.
cuitós adjectiu [cuitor] cocedero -ra, cocedizo -za. [que es dona pressa] diligente, rápido -da, acucioso -sa.
<title type="display">cuitós</title> Pronúncia: kujtós adjectiu cuitor. [de pressa] hasty, hurried. quick, speedy.
<title type="display">cuitós</title> adjectiu [cuitor] cottoio -a, di rapida cottura. || [que es dona pressa] sollecito -a, solerte, zelante.
<title type="display">cuitós</title><lbl type="homograph">1</lbl> adjectiu eilig, hastig. Vegeu també:cuitós2 © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">cuitós</title><lbl type="homograph">1</lbl> De bon coure. cuitor. Aquests fesols no són gens cuitors (o cuitosos). Antònims: Malcuitor. De mal coure. Vegeu també: cuitós2 © Manuel Franquesa
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">cuitós</title><lbl type="homograph">1</lbl> Accessory Partició sil·làbica: cui_tós Etimologia: alteració de cuitor, per possible confusió amb mots semblants, sobretot cuitós2 ‘que té pressa’, der. de cuitar 1a font: 1617 Body adjectiu De bon coure; cuitor. Vegeu també:cuitós2