Es mostren 594844 resultats

refractar

refractar

refractar

refractar

refractari
-ària


<title type="display">refractari</title>

    adjectiu
  1. wider-spenstig, -strebend (a gegen ac).
  2. figuradament unzugänglich.
  3. química hitzebeständig.
    • feuerfest.
  4. paret refrectària Brandmauer f.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

refractari
-ària

refractari
-ària

refractari
-ària

refractari


<title type="display">refractari</title>

  1. (Dit d'una persona)
    rebec.
    impermeable (fig.). Impermeable a tota influència estrangera.
    irreductible (fig.)
  2. (Dit d'un material)
    refractiu o refringent
    incombustible, refractari al foc.
    ininflamable, íd.
    resistent



© Manuel Franquesa

refractari

refractari
-ària

refractari

    adjectiu
  1. refractario -ria.
  2. masculí
  3. construcció [maó refractari] ladrillo refractario.

refractari
-ària

refractari
-ària

<title type="display">refractari</title>

adjectiu tecn refrattario -a. || [persona que no se sotmet a una autoritat] refrattario -a raro, contrario -a, ostile, ribelle.

masculí constr mattone refrattario.

refractari
-ària

refractari
-ària


<title type="display">refractari</title>

Pronúncia: rəfɾəktáɾi
    adjectiu
  1. tecnologia fireproof, heat-resistant.
  2. [a la cuina] ovenproof.
  3. figuradament refractory, recalcitrant.
  4. stubborn.
  5. ésser refractari a una reforma to resist a reform, be opposed to a reform.

refractari
-ària

refractari

<title type="display">refractari</title>

    adjectiu
  1. Una persona és refractària a una cosa quan s'hi oposa o s'hi resisteix. Les persones conservadores són refractàries a les reformes.
  2. Un material és refractari quan és molt difícil de fondre perquè resisteix temperatures molt elevades. Els forns estan fets amb un material refractari.

refractari

refractari
| refractària


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">refractari</title>

Accessory
Etimologia: del ll. refractarius, -a, -um ‘disputador’ 1a font: 1803, DEst.
Body
  1. adjectiu Dit d’una persona que no se sotmet a una autoritat, a una regla, que es resisteix a acceptar unes idees, una opinió, un costum, etc. Refractari a les ordres donades. Refractari a tota reforma.
  2. química inorgànica i química industrial
    1. adjectiu Dit de diversos materials d’estructura no-metàl·lica destinats a suportar temperatures elevades.
    2. masculí Element, peça, etc., fabricat amb materials refractaris.
    3. masculí especialment Maó refractari.
  3. adjectiu medicina
    1. Resistent al tractament habitual.
    2. Resistent a l’estimulació, especialment la muscular i la nerviosa.
    3. període refractari Període breu de relaxament d’un múscul durant el qual l’estimulació no aconsegueix d’excitar-lo o només ho assoleix dèbilment.

refractari
| refractària