Es mostren 594828 resultats

restituir

<title type="display">restituir</title>

    [! Conjugació: algunes formes s'escriuen amb dièresi]
    verb
  1. Tornar a algú una cosa que abans tenia. El govern democràtic va restituir als sindicats els locals que el govern franquista els havia pres.
  2. Tornar a posar una cosa en l'estat o la forma que tenia abans. Hi ha especialistes que restitueixen els escrits antics i així els podem llegir.
restitució

restituir

restituir

restituir

restituir

restituir

restituir


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">restituir</title>

Accessory
Partició sil·làbica: res_ti_tu_ir
Etimologia: del ll. restituĕre, íd. (v. constituir) 1a font: s. XIV, Llull
Body
    verb transitiu
  1. Tornar a algú una cosa que abans tenia. Restituir a algú els objectes robats.
  2. Tornar a posar una cosa en l’estat o la forma que tenia abans. Restituir un text alterat. Restituir l’equilibri perdut.
  3. cartografia Aixecar el mapa d’un terreny a partir de dues fotografies aèries, observades en estereoscòpia, en les quals hom va determinant, mitjançant un restituïdor, quines són les coordenades de diferents punts del terreny.

restituir

Restitut
-a

Restitut

nom propi masculí i femení Restituto -ta.

Restitut
-a

restitution

restitution

restitution

restitution

Restitution

Restitution

Restituto
-ta

Restituto
-ta

restitutori
-òria

restitutori
-òria