<title type="display">rimar</title> verb intransitiu rimar. [fer versos] versificar. verb transitiu rimar.
<title type="display">rimar</title> verb intransitiu sich reimen. verb transitiu reimen. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">rimar</title> Accessory Compareu: ritmar Etimologia: de rima1 1a font: 1460, Roig Body verb poètica intransitiu Fer rima, tenir rima un mot, un vers, etc., amb un altre. “Comença” rima amb “pensa”. Fer versos rimats. transitiu Fer que un mot, un vers, etc., tingui rima amb un altre. No pots rimar “porta” amb “bossa”.
<title type="display">rimar</title> verb intransitiu rimare. || [fer versos] rimare, poetare. verb transitiu rimare intr, far rima.
<title type="display">rimar</title> verb Dues o més paraules rimen si acaben amb els mateixos sons. Cultura rima amb confitura. Els versos de molts poemes rimen entre ells.
<title type="display">rimar</title> Pronúncia: rimá verb intransitiu literatura rimer. • [fer versos rimats] écrire des vers rimés. verb transitiu [fer rimar] faire rimer.
<title type="display">rimar</title><lbl type="homograph">1</lbl> Pronúncia: rimá verb transitiu i intransitiu to rhyme.