Es mostren 594827 resultats

rugir

rugir

rugir

rugir

rugir

rugir

    verb intransitiu
  1. [cridar] rugir.
  2. [la mar, la tempesta] rugir, bramar.

rugir

rugir


<title type="display">rugir</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. rugir
    1. GERUNDI

    2. rugint
    1. PARTICIPI

    2. rugit
    3. rugida
    4. rugits
    5. rugides
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. rugeixo
      3. rugeixes
      4. rugeix
      5. rugim
      6. rugiu
      7. rugeixen
      1. IMPERFET

      2. rugia
      3. rugies
      4. rugia
      5. rugíem
      6. rugíeu
      7. rugien
      1. PASSAT

      2. rugí
      3. rugires
      4. rugí
      5. rugírem
      6. rugíreu
      7. rugiren
      1. FUTUR

      2. rugiré
      3. rugiràs
      4. rugirà
      5. rugirem
      6. rugireu
      7. rugiran
      1. CONDICIONAL

      2. rugiria
      3. rugiries
      4. rugiria
      5. rugiríem
      6. rugiríeu
      7. rugirien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. rugeixi
      3. rugeixis
      4. rugeixi
      5. rugim
      6. rugiu
      7. rugeixin
      1. IMPERFET

      2. rugís
      3. rugissis
      4. rugís
      5. rugíssim
      6. rugíssiu
      7. rugissin
    1. IMPERATIU

    2. rugeix
    3. rugeixi
    4. rugim
    5. rugiu
    6. rugeixin

rugir

rugir


<title type="display">rugir</title>

Pronúncia: ʀyʒiʀ
    verb intransitiu
  1. [le lion] rugir.
    1. [personne] rugir, bramar, cridar fort.
    2. [la tempête, le vent, etc] rugir, bramar, roncar.
  2. verb transitiu
  3. proferir.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

rugir

rugir

rugir

rugir

rugir

rugir

<title type="display">rugir</title>

    verb
  1. Fer el seu crit el lleó.
  2. Es diu que una persona rugeix si crida fort perquè té ràbia o perquè està enfadada. També es diu, a vegades, que la tempesta o el mar rugeixen.
rugent

rugir

rugir

rugir

rugir


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">rugir</title>

Accessory
Etimologia: del ll. rugīre, íd. 1a font: 1839, DLab.
Body
    verb intransitiu
  1. Cridar, el lleó. La fera rugí en veure’s acorralada pels caçadors.
  2. per analogia
    1. Cridar fort, una persona, de ràbia, d’ira. En saber que no podia fer-hi res, rugí de ràbia.
    2. Bramar la mar, la tempesta, etc. Feia mal oratge i la mar rugia.

rugir