<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">satisfaent</title> Accessory Partició sil·làbica: sa_tis_fa_ent Etimologia: formació culta analògica sobre la base del ll. satisfaciens, -ntis, participi pres. de satisfacĕre ‘fer suficientment, satisfer’, en la forma catalanitzada com en faent, estupefaent, rarefaent, etc Body adjectiu Que satisfà; satisfactori.
<title type="display">satisfaent</title> adjectiu literàriament befriedigend. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">satisfaent</title> Pronúncia: sətisfəén adjectiu [que satisfà] satisfaisant -e.
<title type="display">satisfaire</title> Pronúncia: satisfɛʀ verb transitiu satisfer. Satisfaire la curiosité de qqn, satisfer la curiositat d’algú. Satisfaire sa faim, satisfer la gana. verb transitiu indirecte [à] complir, satisfer. Satisfaire aux exigences, satisfer les demandes. Satisfaire à un engagement, complir un compromís. verb pronominal satisfer-se. se satisfaire de peu satisfer-se (o acontentar-se) amb poca cosa. © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
<title type="display">satisfaisant</title> Pronúncia: satisfəzɑ̃ -ɑ̃t adjectiu satisfaent, satisfactori -òria. © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
<title type="display">satisfait</title> Pronúncia: satisfɛ -ɛt adjectiu satisfet -a. vous voilà satisfaits ! irònicament doncs sí que esteu ben llest -a! © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
<title type="display">Satisfaktion</title> femení [-, -en] reparació de l’honor, satisfacció. © Günther Haensch, Abadia de Montserrat i Enciclopèdia Catalana SLU