<title type="display">subordinació</title> femení també lingüística Unterordnung f. militar Dienstgehorsam m. figuradament Abhängigkeit f. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">subordinació</title> Accessory Partició sil·làbica: su_bor_di_na_ci_ó Etimologia: del ll. td. subordinatio, -ōnis, íd. 1a font: s. XIV Body femení Acció de subordinar. El fet d’estar subordinat. Submissió a l’autoritat d’un superior. gramàtica Construcció expansiva d’un enunciat en què un element afegit aporta una nova funció sintàctica als elements preexistents.
<title type="display">subordinació</title> Pronúncia: suβurdinəsió femení subordination. gramàtica subordination.
<title type="display">subordinació<hi rend="plain"> [o </hi>subordinament<hi rend="plain">]</hi></title> Acció de subordinar. supeditació El fet d'estar subordinat. dependència (→) Compareu: subjecció, esclavatge, vassallatge (fig.), servitud → submissió. © Manuel Franquesa
<title type="display">subordinacionisme</title> Accessory Partició sil·làbica: su_bor_di_na_ci_o_nis_me Body masculí història eclesiàstica Tendència teològica que estableix la subordinació del Fill respecte al Pare.
<title type="display">subordinacionista</title> Accessory Partició sil·làbica: su_bor_di_na_ci_o_nis_ta Body cristianisme adjectiu Relatiu o pertanyent al subordinacionisme. masculí i femení Seguidor del subordinacionisme.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">subordinadament</title> Accessory Etimologia: de subordinat Body adverbi Amb subordinació.