<title type="display">substanciar</title> Body INFINITIU substanciar GERUNDI substanciant PARTICIPI substanciat substanciada substanciats substanciades INDICATIU PRESENT substancio substancies substancia substanciem substancieu substancien IMPERFET substanciava substanciaves substanciava substanciàvem substanciàveu substanciaven PASSAT substancií substanciares substancià substanciàrem substanciàreu substanciaren FUTUR substanciaré substanciaràs substanciarà substanciarem substanciareu substanciaran CONDICIONAL substanciaria substanciaries substanciaria substanciaríem substanciaríeu substanciarien SUBJUNTIU PRESENT substanciï substanciïs substanciï substanciem substancieu substanciïn IMPERFET substanciés substanciessis substanciés substanciéssim substanciéssiu substanciessin IMPERATIU substancia substanciï substanciem substancieu substanciïn
<title type="display">substanciar</title> verb transitiu erhärten, untermauern, begründen, fundieren, lit substantiieren. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">substanciar</title> Pronúncia: supstənsiá verb transitiu també dret to substantiate.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">substanciar</title> Accessory Partició sil·làbica: subs_tan_ci_ar Etimologia: de substància 1a font: s. XIV, Llull Body verb transitiu Fer real o existent. Substanciar una promesa. Establir la veritat d’una cosa amb proves. Heu de substanciar les vostres acusacions. dret processal Portar un afer per la via processal adequada fins a arribar a la pronunciació de sentència.
<title type="display">substanciau </title> Body adj m f Dera substància o relacionat damb era substància.Qu’ei fondamentau o qu’a fòrça importància o interès.Català: substancial© Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana© per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.