Es mostren 594828 resultats

suficiència

suficiència

suficiència

suficiència

suficient

suficient

    adjectiu
  1. [que basta] suficiente, bastante. Tres homes són suficients, tres hombres son suficientes.
  2. figuradament suficiente, pedante. Era un home antipàtic i suficient, era un hombre antipático y suficiente.
  3. el suficient lo suficiente.
  4. masculí
  5. [nota d'examen] suficiente.

suficient

suficient

suficient

suficient

suficient

suficient


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">suficient</title>

Accessory
Partició sil·làbica: su_fi_ci_ent
Etimologia: del ll. sufficiens, -ntis, íd., part. pres. de sufficĕre ‘ser suficient’, der. de facĕre ‘fer’ 1a font: s. XIII, Desclot
Body
  1. adjectiu Que basta, que és en la quantitat, la intensitat, la proporció, etc., que cal. Tres homes són suficients: no en necessitarem més.
    1. adjectiu Que revela suficiència o excessiva confiança en si mateix. Era un home antipàtic, suficient i ple de vanitat.
    2. masculí ensenyament Nota d’examen o d’avaluació en què és reconeguda la simple suficiència de l’examinand; aprovat.

suficient

suficient

suficient

suficient

<title type="display">suficient</title>

    adjectiu
  1. Que és la quantitat que es necessita, que n'hi ha prou. Un plat d'arròs, un bistec i una peça de fruita és suficient per a dinar.
  2. nom masculí
  3. Un suficient és un aprovat en uns estudis.
suficiència

suficient

suficient


<title type="display">suficient</title>

    adjectiu
  1. genügend, ausreichend, hinlänglich.
  2. despectivament selbstgefällig, überheblich, lit süffisant.
  3. tres homes són suficients drei Mann reichen oder sind genug.
  4. masculí
  5. Note f «ausreichend».



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

suficient

suficient

suficient