Es mostren 594844 resultats

suficient

suficient

suficient


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">suficient</title>

Accessory
Partició sil·làbica: su_fi_ci_ent
Etimologia: del ll. sufficiens, -ntis, íd., part. pres. de sufficĕre ‘ser suficient’, der. de facĕre ‘fer’ 1a font: s. XIII, Desclot
Body
  1. adjectiu Que basta, que és en la quantitat, la intensitat, la proporció, etc., que cal. Tres homes són suficients: no en necessitarem més.
    1. adjectiu Que revela suficiència o excessiva confiança en si mateix. Era un home antipàtic, suficient i ple de vanitat.
    2. masculí ensenyament Nota d’examen o d’avaluació en què és reconeguda la simple suficiència de l’examinand; aprovat.

suficient

suficient

suficient

suficient

<title type="display">suficient</title>

    adjectiu
  1. Que és la quantitat que es necessita, que n'hi ha prou. Un plat d'arròs, un bistec i una peça de fruita és suficient per a dinar.
  2. nom masculí
  3. Un suficient és un aprovat en uns estudis.
suficiència

suficient

suficient


<title type="display">suficient</title>

    adjectiu
  1. genügend, ausreichend, hinlänglich.
  2. despectivament selbstgefällig, überheblich, lit süffisant.
  3. tres homes són suficients drei Mann reichen oder sind genug.
  4. masculí
  5. Note f «ausreichend».



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

suficient

suficient

suficient

suficiente


<title type="display">suficiente</title>

    adjectiu
  1. [bastante] suficient, prou, bastant.
  2. figuradament [engreído] suficient.
  3. figuradament [capaz] capaç.
  4. lo suficiente el suficient, prou. Tengo lo suficiente, tinc el suficient (o en tinc prou).
  5. masculí
  6. [nota] suficient.

suficiente

suficientemente

suficientemente

suficientment

suficientment

suficientment

suficientment