Es mostren 594828 resultats

sufocar


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">sufocar</title>

Accessory
Etimologia: del ll. suffocare, íd. 1a font: s. XV, Cauliach
Body
    verb transitiu
  1. Impedir, dificultar, la respiració a algú. Feia una calor que sufocava.
    1. Apagar, extingir. Sufocar un incendi.
    2. figuradament Sufocar un tumult.
  2. Fer sortir a algú els colors a la cara avergonyint-lo, fent-li retrets, mirant-lo insistentment, etc. Aquells retrets la sufocaren.

sufocar

sufocar


<title type="display">sufocar</title>

Pronúncia: sufuká
    verb transitiu
  1. medicina [impedir la respiració] suffoquer, étouffer.
  2. [apagar, extingir] éteindre, maîtriser. Sufocar un incendi, éteindre (maîtriser) un incendie.
  3. figuradament étouffer. Sufocar un escàndol, una revolució, étouffer un scandale, une révolution .
    • [fer avergonyir] faire rougir, faire honte.
  4. verb pronominal
  5. rougir intr. Quan la va veure, es va sufocar, quand il l'a vue, il a rougi.

sufocar

sufossió

sufossió

sufra

sufra

sufragáneo
-a

sufragáneo
-a

sufragani

sufragani

sufragani
-ània

sufragani
-ània

sufragani
-ània

sufragani

adjectiu sufragáneo -a. Bisbe sufragani, obispo sufragáneo.

sufragani
-ània

sufragani
-ània

sufragani
-ània

sufragani
-ània

sufragani
-ània