Es mostren 594827 resultats

supuratiu
-iva

supuratiu
-iva

supuratiu
-iva

supuratiu
-iva

supuratiu
-iva

supuratiu
-iva

supuratiu
| supurativa


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">supuratiu</title>

Accessory
Partició sil·làbica: su_pu_ra_tiu
Etimologia: formació culta analògica sobre la base del ll. suppuratus, -a, -um, participi de suppurare ‘supurar’ 1a font: 1839, DLab.
Body
    patologia
  1. adjectiu Que produeix supuració.
  2. adjectiu i masculí farmàcia, indústria farmacèutica i terapèutica Dit de l’agent o droga que promou la supuració.

supuratiu
| supurativa

supuratiu
-iva

supuratiu
-iva

supuratiu
-iva

supuratiu

adjectiu i masculí medicina supurativo -va.

supuratiu
-iva

supurativo
-va

supurativo
-va

suputació

suputació

suputació

suputació

suputació

suputació