Es mostren 594844 resultats

atufar


<title type="display">atufar</title>

    verb transitiu
  1. figuradament [amostazar] irritar, empipar, enutjar.
  2. [apestar] empudegar, empestar.
  3. [el brasero] intoxicar, ofegar.
  4. verb intransitiu
  5. [desprender tufo] tufejar.
  6. verb pronominal
  7. [amostazarse] irritar-se, empipar-se, enutjar-se. Se atufa por (o con, o de) nada, s'empipa per no res.
  8. [estar molesto por un olor] ofegar-se.
  9. [intoxicarse con el tufo] intoxicar-se, ofegar-se.
  10. [el vino] agrir-se, picar-se.

atufar

atufo

atufo

atuïdor
-a

atuïdor
-a

atuïdor
| atuïdora

atuïdor
| atuïdora

atuïdor
-a

atuïdor

adjectiu [que atueix] abrumador -ra, anonadante. Un pes atuïdor, un peso abrumador.

atuïdor
-a

atuïdor
-a

atuïdor
-a

atuïment

atuïment

atuïment

atuïment

atuïment

atuïment

atuïment

atuïment