Es mostren 594844 resultats

tranuitador
-a

tranuitador

adjectiu i masculí i femení trasnochador -ra.

tranuitador
-a

tranuitar

tranuitar

tranuitar

tranuitar

tranuitar

tranuitar

tranuitar


<title type="display">tranuitar</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. tranuitar
    1. GERUNDI

    2. tranuitant
    1. PARTICIPI

    2. tranuitat
    3. tranuitada
    4. tranuitats
    5. tranuitades
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. tranuito
      3. tranuites
      4. tranuita
      5. tranuitem
      6. tranuiteu
      7. tranuiten
      1. IMPERFET

      2. tranuitava
      3. tranuitaves
      4. tranuitava
      5. tranuitàvem
      6. tranuitàveu
      7. tranuitaven
      1. PASSAT

      2. tranuití
      3. tranuitares
      4. tranuità
      5. tranuitàrem
      6. tranuitàreu
      7. tranuitaren
      1. FUTUR

      2. tranuitaré
      3. tranuitaràs
      4. tranuitarà
      5. tranuitarem
      6. tranuitareu
      7. tranuitaran
      1. CONDICIONAL

      2. tranuitaria
      3. tranuitaries
      4. tranuitaria
      5. tranuitaríem
      6. tranuitaríeu
      7. tranuitarien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. tranuiti
      3. tranuitis
      4. tranuiti
      5. tranuitem
      6. tranuiteu
      7. tranuitin
      1. IMPERFET

      2. tranuités
      3. tranuitessis
      4. tranuités
      5. tranuitéssim
      6. tranuitéssiu
      7. tranuitessin
    1. IMPERATIU

    2. tranuita
    3. tranuiti
    4. tranuitem
    5. tranuiteu
    6. tranuitin

tranuitar

tranuitar

tranuitar

tranuitar

tranuitar

tranuitar


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">tranuitar</title>

Accessory
Partició sil·làbica: tra_nui_tar
Etimologia: del ll. td. *transnoctare, der. de nox, noctis ‘nit’ 1a font: s. XIV, Llull
Body
    verb intransitiu
  1. Passar la nit o gran part de la nit sense anar a dormir, treballant, caminant, etc. A les nits d’estiu m’agrada tranuitar.
  2. Pernoctar.

tranuitar

tranuitar

tranuitar

tranuitar

tranuitar