Es mostren 594848 resultats

tronido

tronido

tronío

tronío

trono

trono

tronqué
-ée


<title type="display">tronqué</title>

Pronúncia: tʀɔ̃ke
    adjectiu
  1. truncat -ada. Un cône tronqué, un con truncat.
  2. [amputé] mutilat -ada, amputat -ada.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

tronqué
-ée

tronquer


<title type="display">tronquer</title>

Pronúncia: tʀɔ̃ke
    verb transitiu
  1. infreqüent [couper en rétranchant] truncar.
  2. figuradament [amputer] mutilar, amputar.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

tronquer

tronquista

tronquista

trontoll


<title type="display">trontoll</title>

    masculí
  1. [moviment] tambaleo.
  2. [amb soroll] traqueteo.
  3. figuradament momento (o trance) difícil. La seva fortuna no ha sofert cap trontoll, su fortuna no ha pasado por ningún momento difícil.

trontoll

trontoll

trontoll

trontoll

trontoll

trontoll


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">trontoll</title>

Accessory
Etimologia: de trontollar 1a font: 1625
Body
    masculí
    1. Moviment d’una cosa que trontolla.
    2. figuradament Situació de poca seguretat d’una empresa, d’una propietat, etc. La seva fortuna no ha sofert cap trontoll.
  1. per extensió Soroll repetit d’una cosa que és sacsejada, remoguda, violentament.

trontoll