Es mostren 594827 resultats

balanceig

balanceig

balanceig


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">balanceig</title>

Accessory
Partició sil·làbica: ba_lan_ceig
Etimologia: de balancejar
Body
    masculí
    1. Acció de balancejar o de balancejar-se;
    2. l’efecte.
  1. tecnologia Defecte degut a la no-perpendicularitat entre l’eix geomètric de l’arbre d’un cos giratori (tal com una roda dentada) i el pla de rodolament d’aquest.

balanceig

balancejant

balancejant

balancejar


<title type="display">balancejar</title>

  1. v. tr.balançar.
  2. v. intr. o pron. Moure's oscil·lant a un costat i a l'altre.
    bransolejar. Fa un vent que ho fa bransolejar tot.
    sondrollar. El bressol sondrollava dolçament.
    trontollar
    brandar. El vaixell branda.
    bascular
    gronxar-se
    balandrejar o balandrejar-se
    recalcar, fer una balançada momentània, de més amplitud, un vehicle que es balanceja.
    capcinejar, fer capcinades, oscil·lar.
    Cp. la frase caminava brandant brandant.
    balancejant, oscil·lar.



© Manuel Franquesa

balancejar

balancejar


<title type="display">balancejar</title>

    verb intransitiu
  1. balancearse pron, balancear. L'antena balanceja, la antena se balancea.
  2. [una cosa grossa i pesant] bambolearse pron.
  3. verb transitiu
  4. [fer balancejar] balancear, mecer, columpiar. El vent balanceja l'antena, el viento balancea la antena.
  5. [quelcom de gros i pesant] balancear, bambolear.
  6. verb pronominal
  7. balancearse, mecerse, columpiarse. Les branques es balancejaven al vent, las ramas se balanceaban con el viento.
  8. [una cosa grossa i pesant] balancearse, bambolearse. El penyal es balancejava, el peñasco se balanceaba.

balancejar

balancejar


<title type="display">balancejar</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. balancejar
    1. GERUNDI

    2. balancejant
    1. PARTICIPI

    2. balancejat
    3. balancejada
    4. balancejats
    5. balancejades
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. balancejo
      3. balanceges
      4. balanceja
      5. balancegem
      6. balancegeu
      7. balancegen
      1. IMPERFET

      2. balancejava
      3. balancejaves
      4. balancejava
      5. balancejàvem
      6. balancejàveu
      7. balancejaven
      1. PASSAT

      2. balancegí
      3. balancejares
      4. balancejà
      5. balancejàrem
      6. balancejàreu
      7. balancejaren
      1. FUTUR

      2. balancejaré
      3. balancejaràs
      4. balancejarà
      5. balancejarem
      6. balancejareu
      7. balancejaran
      1. CONDICIONAL

      2. balancejaria
      3. balancejaries
      4. balancejaria
      5. balancejaríem
      6. balancejaríeu
      7. balancejarien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. balancegi
      3. balancegis
      4. balancegi
      5. balancegem
      6. balancegeu
      7. balancegin
      1. IMPERFET

      2. balancegés
      3. balancegessis
      4. balancegés
      5. balancegéssim
      6. balancegéssiu
      7. balancegessin
    1. IMPERATIU

    2. balanceja
    3. balancegi
    4. balancegem
    5. balancegeu
    6. balancegin

balancejar

balancejar

balancejar

balancejar


<title type="display">balancejar</title>

    verb intransitiu
  1. sich wiegen, schaukeln, schwanken, pendeln, baumeln auch schlingern, rollen (Schiff).
  2. balancieren.
  3. verb transitiu
  4. schaukeln, wiegen.
  5. verb reflexiu
  6. la barca es balancejava lleument das Boot schwankte oder schaukelte leise.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

balancejar

balancejar

<title type="display">balancejar</title>

verb intransitiu barcollare, dondolare, oscillare.

verb transitiu dondolare, far barcollare (o oscillare). || aeron mar rollare.

verb pronominal barcollare intr, dondolarsi, oscillare intr.

balancejar

balancejar

<title type="display">balancejar</title>

[També balandrejar]
[! Conjugació: amb G davant E, I]
verb Fer que una cosa es mogui d'un cantó a l'altre. El vent balanceja les antenes de la televisió. Les barques es balancegen perquè el mar les fa bellugar.
balanceig

balancejar