Es mostren 594844 resultats

acord


<title type="display">acord</title>

Pronúncia: əkɔ́rt
    masculí
  1. [unió] accord, harmonie f, entente f. Aquesta família viu en bon acord, cette famille vit en bonne entente.
  2. [pacte] accord, pacte, traité, convention f, marché. Venir (arribar) a un acord, parvenir à un accord.
  3. [resolució] décision f, résolution f.
  4. [correspondència] harmonie f, convenance f.
  5. dret accord.
    • consentement. Divorci per mutu acord, divorce par consentement mutuel.
  6. gramàtica concordança.
  7. música accord. Acord perfecte, accord parfait.
  8. comerç i mercat accord. Acord comercial, accord commercial. Acord de pagaments, accord de paiement.
  9. anar (actuar) d'acord être d'accord (agir dans le même sens, faire cause commune).
  10. d'acord locució adverbial d'accord. Estic d'acord amb tu, je suis d'accord avec toi. Ens vàrem posar d'acord, nous nous sommes mis d'accord (nous sommes tombés d'accord) .
    1. interjecció d'accord!, d'acc! fam
    2. d'acord amb locució prepositiva en accord avec (conformément à, d'après, selon, suivant, en vertu de).
  11. de comú acord d'un commun accord, unanimement.
  12. posar d'acord [dues persones] mettre d'accord (mettre en accord, accorder).
  13. prendre l'acord de prendre une résolution (être résolu -e à faire quelque chose, décider de, prendre la décision de).
  14. restar d'acord demeurer d'accord.

acord

acord1


<title type="display">acord</title><lbl type="homograph">1</lbl>

  1. Unió entre dues o més persones que resulta d'una manera comuna de sentir o de pensar.
    unanimitat
    consonància. Entre les nostres idees no hi ha consonància.
    acordança
    harmonia
    concert
    concordança
    conformitat. Viure en conformitat de sentiments amb algú. Entre aquestes dues coses hi ha perfecta conformitat.
    consens. No hem aconseguit el consens necessari.
    companyonia, acord entre companys.
    germanor
    fraternitat
    concòrdia
    intel·ligència, acord de sentiments entre diferents persones. Viure en bona intel·ligència amb els veïns.
    Antònims: Desacord. Desacordança. Dissentiment. Dissonància. Discordança. Discrepància.
  2. Pacte pel qual cessen desavinences entre persones.
    pacte
    ajust. Vàrem fer un ajust amb ell i des de llavors vivim en pau.
    conveni
    convinença
    avinença
    convenció
    concert. Feu concert amb el rei de França.
    concertació
    concòrdia, acord per estipulació o convinença.
    componiment. Després de moltes discussions van arribar a un componiment.
    arranjament
    transacció
    compromís, arranjament que resulta de fer concessions mútues en allò que és objecte de litigi.
    tractat, acord convingut entre dos estats o dos sobirans.
    tracte, acord entre dues persones, generalment fet de paraula.
    contracte
    estipulació
    cartell, convenció escrita, entre països bel·ligerants, per a regular certes relacions, amb vista a la guerra.
    conciliació
    composició. Una amigable composició.
    entesa
    col·lusió, entesa secreta entre diverses persones en perjudici d'un tercer.
    consòrcia o conxorxa, acord entre diverses persones amb mals fins. Fer conxorxa amb algú.
    emparaulament, acord fet de paraula.
    connivència, entesa secreta. Obrar de connivència amb algú.
    concordat, tractat entre el Vaticà i un estat sobirà.
  3. Acord pres per una assemblea deliberant.
    decisió
    determinació
    resolució
  4. unió harmoniosa, justa correspondència entre dues o més coses.
    acordança
    harmonia
    coherència, acord entre les idees.
    sintonia, acord entre un aparell de ràdio receptor i un d'emissor.
    ajust. Entre les dues peces hi ha un ajust perfecte.
    concert. Un meravellós concert de veus femenines.
    concent, harmonia de diverses veus o sons.
    consonància
    concordança
    uníson, conjunt de veus o instruments que fan ensems la mateixa nota.
  5. Estar d'acord:
    estar conforme
    concordar
    coincidir
    convenir. Tothom convé en la necessitat de fer-ho. Convinc amb vós que m'he equivocat.
    ésser concorde. Tots els testimonis són concordes.
    adherir-se, manifestar-se d'acord amb una idea, etc.
    consentir (v. intr.), declarar-se d'acord a una cosa. Consento a pagar, però m'heu de descomptar les despeses.
    Antònims: Discordar.
  6. Anar d'acord:
    anar de concert (amb algú)
    obrar d'acord
    anar a l'uníson, estar d'acord.
    anar de conserva, anar d'acord, esp. per a coses secretes o negocis poc nets. Expressió manllevada probablement del llenguatge mariner. Compareu: navegar de conserva
  7. Posar d'acord:
    conciliar
    harmonitzar
  8. Posar-se d'acord:
    restar d'acord
    convenir
    acordar-se
    compondre's
    avenir-se
    entendre's
    posar-se al diapasó (d'algú)
    posar-se d'intel·ligència (amb algú)
    reconèixer (→)
    Antònims: Desavenir-se.



  9. Vegeu també:
    acord2



© Manuel Franquesa

acord1

acordable

acordable

acordable

acordable

    adjectiu
  1. [que es pot posar d'acord] acordable.
  2. [atorgable] otorgable.

acordable

acordable

acordable

acordable

acordable

acordada

acordada

acordadament

acordadament

acordadament

acordadament

acordadament

acordadament