<title type="display">canto</title>
-
masculí
- música cant.
- [composició poética] cant.
- [borde] cantell. El canto de una moneda, el cantell d'una moneda.
- [de un cuchillo] cas.
- [de un libro] cantell, tall.
- [grosor] gruix.
- [ángulo] caire, aresta f.
- [del pan] crostó.
- [guijarro] còdol, palet.
- [juego] llançament de pedres.
- al canto [junto al borde] a la vora. Un pañuelo con un festón al canto, un mocador amb un fistó a la vora.
- al canto familiarment a l'acte, al punt, a l'instant. Si se enteran, disgusto al canto, si ho saben, disgust a l'acte.
- al canto del gallo [al alba] al cant del gall, al gall cantant.
- canto del cisne figuradament cant del cigne.
- canto gregoriano, llano cant gregorià, pla.
- canto rodado còdol, palet, cantal.
- canto vivo cantell viu.
- darse con un canto en los dientes figuradament donar-se per satisfet, poder estar ben content.
- de canto de cantell.
- ir de un canto para que figuradament i familiarment anar de poc (o d'un pèl, o d'una mica, o d'un no res) que.
- por el canto de un duro figuradament i familiarment de poc, d'un pèl, d'una mica, d'un no res.