Es mostren 88951 resultats

proscriure


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">proscriure</title>

Accessory
Partició sil·làbica: pros_criu_re
Compareu: prescriure
Etimologia: del ll. proscribĕre, íd. 1a font: 1803, DEst.
Body
    verb transitiu
  1. Condemnar a la proscripció. Van proscriure n’Hug, que se’n va anar a l’Àfrica. L’han proscrit perquè tenia deutes amb el senyor.
  2. figuradament Bandejar, abolir, prohibir. Proscriure un costum, un llibre.

proscriure

prosector
| prosectora

prosector
| prosectora

prosèlit
| prosèlita

prosèlit
| prosèlita

proselitisme

proselitisme

proselitista

proselitista

prosencèfal

prosencèfal

prosènquima


<title type="display">prosènquima</title>

Body
    masculí botànica
  1. Teixit vegetal compacte, format per cèl·lules allargades, d’aspecte fibrós, amb parets cel·lulars gruixudes i amb poc o nul contingut cel·lular.
  2. Prosoplectènquima.

prosènquima

prosenquimàtic
| prosenquimàtica

prosenquimàtic
| prosenquimàtica

proser

proser

pròsfora

pròsfora