Es mostren 88951 resultats

rectificador
| rectificadora


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">rectificador</title>

Accessory
Etimologia: de rectificar
Body
  1. adjectiu i masculí i femení Que rectifica.
  2. masculí electrotècnia i electrònica
    1. Dispositiu o element destinat a produir una rectificació d’un corrent altern.
    2. Aparell destinat a rectificar un corrent altern i produir un corrent continu uniforme.
    3. rectificador controlat Dispositiu electrònic de rectificació que consta, ultra d’ànode i càtode, d’un elèctrode auxiliar, anomenat reixa o porta, que permet de controlar el corrent.
  3. masculí i femení oficis manuals Operari especialista en el maneig d’una rectificadora o de les rectificadores.
  4. femení tecnologia Màquina eina de gran precisió, l’eina de la qual és una mola, emprada per a efectuar la rectificació de peces metàl·liques mecanitzades i trempades.

rectificador
| rectificadora

rectificar


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">rectificar</title>

Accessory
Compareu: ratificar
Etimologia: del ll. rectificare, íd. 1a font: 1696, DLac.
Body
    verb
  1. transitiu Fer recta una cosa. Rectificar el traçat d’una carretera.
    1. transitiu Fer exacte corregint, esmenant, alliberant d’errors. Rectificar un compte, un error.
    2. pronominal S’ha rectificat del que havia dit.
    3. usat absolutament Ja has rectificat?
  2. transitiu electrotècnia, química industrial i tecnologia Efectuar una rectificació.
  3. transitiu geometria Determinar la longitud d’un arc de corba.

rectificar

rectificatiu
| rectificativa

rectificatiu
| rectificativa

rectilàter
| rectilàtera

rectilàter
| rectilàtera

rectilini
| rectilínia

rectilini
| rectilínia

rectilíniament

rectilíniament

rectímetre

rectímetre

rectitis

rectitis

rectitud

rectitud

recto*

recto*